Przepis na The Redskiss? Wziąć tekściarza zanurzonego w muzycznych klimatach lat 60., dodać wokalistę z naprawdę niezłym głosem, zamieszać. Do tego dorzucić gitarzystę, albo lepiej gitarzystę z basistą i doprawić całość słowackim perkusistą. Doprowadzić do wrzenia, a potem to oni namieszają.

The Redskiss to jeden z tych zespołów, które powstały całkiem przypadkiem, jako mozaika charakterów i narodowości. Pięć indywidualności stłoczonych w jednej przestrzeni muzycznej to ładunek, któremu potrzeba tylko jednej iskry. Ta wybuchowa mieszanka na szczęście katalizuje się tylko na scenie, którą chłopaki bez reszty potrafią wypełnić swoją charyzmą. Ich muzyka, inspirowana po części rockiem hipisowskiej kontrkultury (The Rolling Stones, Jefferson Airplane),czerpiąca garściami z brit popu (Oasis), zahaczająca o Indie (Arctic Monkeys), uwodzi swoją prostotą, a jednocześnie całkiem niepostrzeżenie wpada w uszy. Dodając do tego teksty autorstwa Michała Grabczyka, przewrotne, drwiące i celnie komentujące absurdy rzeczywistości fantastyczny, mocny wokal Szymona Czyżyka i perfekcyjne zgranie całego zespołu, dostaniemy kawał porządnego, rockowego grania. Stary dobry rock, bazujący na jakże klasycznym połączeniu gitary i perkusji jest stylem ponadczasowym. W dodatku grany bez zadęcia, z nutą autoironii i z pewnością siebie – The Redskiss to kolejne pokolenie dzieci rock and rolla. W dodatku zdolne z nich dzieciaki.

The Redskiss, choć jest dopiero przedszkolakiem wśród zespołów, zdążył nabrać doświadczenia podczas koncertów: zarówno plenerowych, jak i studyjnych. Nie przeraża ich ani martwa cisza na widowni, ani dziki szał pod sceną, jak na Juwenaliach Politechniki Krakowskiej. Jako support grywali już z takim zespołami jak T.Love, Blenders czy Zabili Mi Żółwia. Rozpierająca ich energia zamienia koncerty w energetyczne widowisko, połączone ze skakaniem po scenie (etap skakania ze sceny jeszcze nie nadszedł). Kochają ich studenci, bo kto w tym wieku nie lubi buntowników?

Jeszcze nie nagrali płyty. Jeszcze nie są znani. Ale mimo to, a może właśnie dlatego, warto przyjrzeć im się bliżej. Kto wie, jak to wszystko się skończy.

[jg]

mail: theredskiss@gmail.com